Latest News

Type what you are searching for:
 

Over de dochter van Breitling, bavianen en engelen in wijnkelders….

Wijnhuis167 / Nieuws  / Over de dochter van Breitling, bavianen en engelen in wijnkelders….

Over de dochter van Breitling, bavianen en engelen in wijnkelders….

De laatste weken kom ik in de winkel regelmatig in aanraking met Zuid Afrikanen. En stuk voor stuk komen ze, in ieder geval op mij, over als extraverte levensgenieters. Nu hebben ze sowieso al een voorsprong met hun taal. Het Zuid Afrikaans heeft natuurlijk enorm veel invloeden van het Nederlands waardoor je al een stuk vrolijker het gesprek ingaan, want ze spreken natuurlijk vloeiend Nederlands wat grappige misverstanden teweeg brengt.

Nu zijn de Zuid-Afrikanen dan niet zo goed in ABN maar wijn maken kunnen ze in ieder geval. Zeker Franschhoek is zo’n wijngebied waar pareltjes gemaakt worden. Eén van onze leveranciers, Larry, kwam op een mooie vrijdagochtend langs met een paar proefflessen. Nu is Larry altijd welkom maar met deze proefflessen helemaal.

Uit zijn achterklep toverde hij de flessen tevoorschijn van het wijnhuis Grande Provence en schonk de glazen in. Na wat uitwijdingen over de dochter van Breitling, bavianen en engelen in wijnkelders was ik mijn focus ietwat kwijt. Wat een geur, wat een smaak. Hier werd ik een blije eikel van. Larry ook want na ons derde “proef”glas werd er plannen gesmeed om dan deze wijngaard maar eens te bezoeken. Immers Franschhoek ligt om de hoek. Normaliter blijft het hierbij en gaan we over op de orde van de dag. Niet bij Larry. Binnen een aantal uren moest ik acte de préséance op Schiphol geven en togen we naar Grande Provence.

Verbaasd over de daadkracht, ik ben immers Patrick gewend, liet ik een en ander over me heen komen. Nu ben ik persoonlijk niet van het reizen, reden hiervan is het feit dat ik in de categorie verlengde veiligheidsriemen val. Nu is elf uur opgevouwen zitten ook nog wel overheen te komen maar ik had het geluk naast een “oorlogsveteraan” in het zuur te zitten.

Hij stelde zich voor als Justes. Een grote statige man met een grote voorliefde om zoveel mogelijk in zijn snor te bewaren. Geïntrigeerd door de enorme bossen oorhaar miste ik een groot deel van zijn referaat over het antwoord op zijn vraag waar wij heen gingen.

Ach Franschenhoek.. .Hier woonde nog een oude jeugdliefde van hem. Emma, ze droeg jurken die de buste tot ongekende hoogte omhoogstuwde. Dat waren nog een tijden. Tja Franschhoek, een dorpje in de gemeente Stellenbosch en is éeen van de oudste plaatsen in Zuid-Afrika. Op zich niet verwonderlijk als Emma een oude jeugdliefde van Justes er woonachtig was/is. Nu ging Justes los;

Het dorp heette oorspronkelijk Olifantshoek, vanwege de vele olifanten die hier in de vallei voorkwamen. In 1688 kwamen hier 176 Franse Hugenoten wonen, die na de herroeping van het Edict van Nantes eerst vanuit het katholieke Frankrijk naar Nederland gevlucht waren. In Nederland heerste godsdienstvrijheid en zo kwamen zij in dienst bij de VOC en voeren naar de Nederlandse Kaapkolonie. De Hugenoten worden door het VOC-beleid over de hele Kaapkolonie verspreid, maar bij Olifantshoek ontstaat toch een concentratiegebied.

Vandaag de dag zijn er nog vrij veel restanten uit de Hugenootse tijd te vinden. Niet alleen de familienamen, maar ook de namen van veel wijnlandgoederen, zoals La Motte, La Cotte, Cabrière, Provence (jawel), Chamonix, Bien Donné, Champagne, Dieu Donné en Le Dauphiné. In Franschhoek zijn veel belangrijke wijngaarden en in het dorp zijn verschillende van Zuid-Afrika’s beste restaurants gevestigd. Het dorp en de bloemrijke omgeving zijn een toeristische attractie en worden vaak samen met Stellenbosch vanuit de metropool Kaapstad aangedaan.

Inmiddels probeerde is het geluid enigszins te dempen door met mijn knieën mijn oren af te sluiten maar dit had ook niet echt succes. Uiteindelijk landden we dan in Kaapstad, alwaar we opgewacht werden door een medewerker van Grande Provence. Ik werd ook hier weer in de auto gehezen en met geswinde spoed reden we naar de wijngaard.

Dat was even wennen. Geen muffe wijnkelder in een oud verlaten kasteeltje maar een Ibiza stijl vijfsterren lodge. Een inrichting waar ome Jan (De Bouvrie-red) een puntje aan kan zuigen. Bij het zwembad, in het restaurant en wijnlokaal overal brandt een open haard.

“Niet overbodig”: begon ik populair, 35 graden is toch niet echt koud. Ik kreeg een blik van onze gastvrouw: “Wij willen sfeer laten voelen, uitstralen en laten ruiken”. En dat hebben ze  hier begrepen. We eten fantastisch en worden extra in de watten gelegd door onze Zuid Afrikaanse gastvrouw. Na het dessert ontmoeten we de wijnmaker.

En hij gaat los, Grande Provence Sauvignon blanc, Chardonnay en de Cabernet Sauvignon. Allemaal toppertjes in de dop. Niet verwonderlijk dat de wijnmakerij veel prijzen wint En voor iedere prijs plakken ze een stickertje op de fles. Op een gegeven moment lijkt de fles wel op een wandelstok met schildjes.

Ik was inmiddels wat aan de rozige kant toen Larry begon over de Angel Tears, de goedkopere lijn van Grande Provence. Ook de wijnen van Angels Tears zijn prachtig. Bij ons verkrijgbaar in de variëteiten wit, rood, rosé en een semi sweet.

Meer dan eens besefte ik dat het leven zo slecht nog niet is, zelf Justes is nu te handelen….

No Comments

Sorry, the comment form is closed at this time.