Ik word een oude man. Halverwege de nacht word ik wakker voor een sanitaire stop. Een keer per maand is dit blijkbaar een moment om je leven door te nemen. En meestal voorspelt dit weinig goeds. Doet mijn vader het goed, mijn beste vriendinnetje wordt 50, is die Slow al besteld en ik dan.

Tijdens potjes Royal Match, Spider of Backgammon luister ik muziek en ben ik mijn gedachten aan het verzetten. Maar ik kan u verklappen muziek van Racoon is dan niet de beste remedie. Ben het nummer Echte Vent aan het luisteren. Tsja dan ga je uiteraard aan de liefde denken. Ligt waarschijnlijk ook aan de leeftijd. Twee vriendjes van me hebben stress in de relatie. Een is al uit elkaar maar loopt met zijn ziel onder de arm, de andere dito maar heeft relatietherapie.

Onder het gesnurk van Kalf kijk ik naast me naar een lege plek. Ook ik heb een “aparte relatie”. We laten elkaar volledig vrij maar is dit dan weer de juiste keuze. Maar mijn hart loopt weer vol als ik aan haar denk, maar ja ik heb een groot hart. Als een volleerde Tweeling ben ik regelmatig “verliefd” en wordt de desbetreffende dame aan een nummer logisch onderzoek onderworpen. Lekker puberaal en een score van 88 tegen 92. Omdat we toch niets te doen hebben wordt alles deskundig onderworpen aan een astrologische analyse. Zowel de Chinese als de Westerse. Beter van niet. Eigenlijk past mijn karakter helemaal nergens bij. Ik ben een beetje de Portugese wijn van deze nacht.

Net als ondergetekende is de Portugese wijnbouw behoorlijk eigenwijs en is door de eeuwen heen altijd z’n eigen gang gegaan. Portugese wijnen getuigen daarom van een intrigerende eigenzinnigheid. Wie ze proeft, zegt onmiddellijk: “typisch Portugees”. Het zijn namelijk wijnen met een onmiskenbaar individueel karakter, voor avontuurlijk ingestelde wijndrinkers. Trefwoord: originaliteit. Dit om mezelf eens te prijzen.

Wat  Portugese wijnen verder zo bijzonder maakt is de combinatie van klassiek en modern. Dat klassieke zit hem in het gebruik van unieke druivenrassen, veelal met exotisch aandoende namen. Alles bij elkaar zijn dat er honderden, en de meeste daarvan staan alleen maar in Portugal aangeplant. Alleen al in de Dourovallei – het Portgebied – zijn er tientallen officieel toegestaan! Anders dan hun collega’s in de meeste andere wijnmanden hebben de meeste Portugese wijnproducenten zich tot op heden verre gehouden van modieuze soorten als chardonnay en cabernet sauvignon. Het vasthouden aan eigen druiven, wat ooit als een teken van achterblijven beschouwd werd, blijkt nu een sterke troef te zijn!

Hebben de Portugezen in hun wijngaarden bewust vastgehouden aan tradities, in hun kelders maken ze tegenwoordig gebruik van de modernste technische middelen en de nieuwste inzichten op het gebied van vinificatie. Ze zijn zich er namelijk van bewust dat authenticiteit alleen niet volstaat. De tijd van het traditionele wijn maken is daarom definitief voorbij. Sterker nog, de afgelopen twintig jaar heeft de Portugese wijnbouw een ware revolutie doorgemaakt. Niet alleen in de nieuwe, opkomende gebieden als Alentejo en Ribatejo, maar ook in die met een lange historie, zoals Dão, wordt volop geëxperimenteerd met nieuwe technieken. En Portugal kent inmiddels ook zijn ster-wijnmakers. In al die opzichten doet het af en toe bijna aan de Nieuwe Wereld denken. Dit zorgt er voor dat de wijnen niet alleen karakteristiek zijn, maar ook lekker om te drinken.

Om weer terug te komen op de liefde. Twee weken geleden was ik, op uitnodiging van Lou, op bezoek in het gebied Vinho Verde. Vinho Verde is een streek en geen wijn! Door de aanwezigheid van 2 rivieren die de Vinho Verde regio doorkruisen (Douro en Minho) en de nabijheid van de Atlantische oceaan valt er vrij veel regen. Het is dan ook de groenste streek van Portugal. Daarvan komt ook de naam naar het schijnt. De bodem bestaat vooral uit granietrotsen en arme zandbodems.

Tezamen met Dennis bezochten we het wijnhuis Coleção As Portuguesas. Even voor de statistieken, Dennis is overigens ook van zijn vrouw af, maar dit terzijde. Hier werden we ontvangen door de dochter van de wijnbouwer. Maria Jose heette ze. Wow, prachtige bos met krullen. We waren weer verliefd. Maar daar waren we hier niet voor. We werden een proefkamer in gedirigeerd en daar begon ze. De “As Portuguesas” collectie is een ode aan de Portugese vrouwen in het algemeen: uniek, charmant,verleidelijk, ontwikkeld en openhartig. Net als goede wijn!

Tja, we knikten simultaan instemmend. “Moçoila, Serigaita en Garina” zijn flatterende benamingen voor elk type vrouw. Het betreft 3 verschillende wijnen die als reeks worden uitgebracht, waarbij het karakter van de wijn aan een bepaald type vrouw wordt gekoppeld. Eén Alentejo die op het domein van Luis Duarte zelf wordt geproduceerd, één Vinho Verde die Luis Duarte vinifieert voor Casa do Valle (gespecialiseerd in Vinho Verde) en één Douro voor wijndomein Eduardo Francisco Bessa Costa Seixas. Luis Duarte is een levende wijnlegende in Portugal, de enige die reeds 3X tot beste wijnmaker van Portugal werd bekroond. Hij werkte bij de meest gerenommeerde wijnbouwers van Portugal die hij mee op de kaart zette. Hij heeft nu zijn eigen wijndomein in Alentejo en creëert wijnen in samenwerking met wijnbouwers uit verschillende wijnstreken, kunstwerkjes die iedere wijnliefhebber die voor ontdekkingen gaat zal bekoren.

We proefden de Seraigaita. Een mooie Vihno Verde. De beste Vinho Verdes worden meestal met Loureiro en Alvarinho gemaakt. (Loureiro, Alvarinho, Arinto). Hand geplukte oogst. De druiven worden eerst gekoeld en zachtjes geperst. De vloeistof wordt koel gehouden op 10°C en gedurende 48 uur op zijn Lie bewaart. Vergisting gebeurt op roestvrij stalen tanks. Daarna rust en rijpt de wijn gedurende 6 maand op inox.

Weer thuis in de Dordtse nacht lag ik starend naar het plafond dacht ik aan Maria Jose en de lichtgele kleur met groene schakeringen. Groene, frisse impressies stuiven uit het glas. Levendig en strak mondgevoel. Groene appel, een fijn vleugje citrus en hints van stekelbessen, ondersteund door een verfrissend mineraal karakter. Luchtige maar aanhoudende afdronk die een zeer zuiver palet achterlaat.

Alle “problemen” lijken volledig langs Kalf heen te gaan. Op zijn rug laat hij mij zorgen. Maar zorgen moet je doen en niet maken. Ik zat er even in, maar weer door. Het leven is een groot feest, je moet alleen zelf de slingers ophangen. Om met Racoon te spreken, spijt is iets voor later.

Ik ga slapen, met je ogen dicht is de wereld een stuk eenvoudiger.