Dennis, Dennis voor, Dennis na. Ik krijg een beetje een idee dat veel klanten in mijn winkel Dennis heten. Ze zijn nog allemaal leuk ook. Daarnaast vormen ze een belangrijk onderdeel van mijn leven.

Neem nu Dennis Nederlof. Zijn bijnamen zijn bekend. Wellicht een rode draad in mijn leven. Neemt filmpjes met me op, regelt de acquisitie middagen, drinkt een wijntje mee en is een fervent deelnemer van de zogenaamde schoolreisjes.

Dennis Willemsen, oud collega van me en een typische Zeeuw. Heerlijke vent. Als tegen pool Dennis Oemar Said. Prominent lid van de Tonnies. Een jongen die, ondanks zijn inferieure opleiding, toch wat weet te betekenen in de wondere wereld van de horeca. Onder zijn artiesten naam El Negro Blanco draait hij nog lekkere plaatjes ook. Zo kunnen we door gaan maar uiteindelijk is er ook deze.

Dennis Buter. Type ruwe bolster blanke pit. Ziet eruit als een levensgevaarlijke oud Bulgaarse worstelaar maar neemt toch ook weer een bakje soep voor me mee. Dennis is over enthousiast. In alles. Wat hij doet doet hij met verve. Picpoul de pinet was zijn eerste missie. En ik moet bekennen. Ik heb nog nooit zoveel Picpoul verkocht. Woensdag, Picpouldag was de slogan. Op een gegeven moment komt hij, tezamen met Remy Balistreri (3 keer de woordwaarde), de winkel ingestormd. We gaan culinaire stadswandelingen organiseren. En jij hoort daarbij.

Waarschijnlijk was het mijn wandelende vraagteken houding dat hij gelijk aan een uitleg begon. Remy heeft Ontdek Dordrecht en organiseert, tezamen met Hallo Dordrecht, stadswandelingen. Het idee is dat we starten in Huis van Gijn, naar jou toe wandelen voor een glas Dordtse wijn van de Bilderhof, en daarna door naar het Damiaten Bolwerk voor de frikandel en de Mexicano. En tussendoor allerlei informatie over eten en drinken. En dat zit er volop in het buurtje. Vleeshouwersstraat, Groenmarkt, Visbrug, Wijnstraat, ga maar door. Ik was gelijk om.

De Bilderhof is een Dordtse wijngaard en inmiddels behoort hij tot de top 5 wijngaarden van Nederland. Inmiddels al meer dan 20 jaar geleden besloten Wilco en Claudia een wijngaard te starten aan de Zuidendijk op het Eiland van Dordrecht. Geen slecht idee, want juist op die plek, door de dijken beschermd tegen koude oostenwind en door de zon overgoten door de zuidelijke ligging, gedijen druivenplanten bijzonder goed. De smaak van Bilderhof heet de wijnmakerij tegenwoordig. En een met een naam. Als eerste in Nederland landelijk bekroond met een gouden medaille voor zowel witte als rode wijn.

Volgende week was de eerste. Oh ok, dacht ik. Dus ik gelijk Nelleke gebeld. Nelleke, beter bekend als Stelleke, heeft een kinderkleding winkel om de hoek genaamd Kind zo blij. En dat dekt de lading. Nu heeft Dennis positieve energie, hij verbleekt bij Nelleke. Maar waarom Nelleke hoor ik u vragen…..dit gaat toch over wijn ? Welnu, regelmatig wandel ik met Nelleke, Thor en Kalf in de Elzen en dat ligt in de achtertuin van de Bilderhof. Kijk, de cirkel is weer rond.

Dus na mijn belletje de auto gepakt, Kalf erin gehesen en op weg naar Nelleke en Thor. Na een wandeling waarbij wadlopen een understatement is kwamen we ietwat met een bemodderd uiterlijk aan bij Wilco. Tenminste dat dacht ik. Nee joh zei Claudia Wilco is op de andere wijngaard. Stukje verderop. Excusez-le-mot (deftig Frans in mijn beleving, waarin je uitdrukt dat je er eigenlijk niets van begrijpt). Dus wij doorrijden en kwamen we aan bij de ietwat grotere “nieuwe” wijngaard. Kanonnen, minimaal 8 keer de grootte van de oude. Trots kwam Wilco aangelopen. En was te begrijpen.

En Wilco begon aan Nelleke te vertellen. In een deel van mijn tuin, 2002, had ik mijn eerste aanplant. Hoofdzakelijk blauwe druiven te weten Rondo en Regent. Dit beviel uitermate goed dat we in 2011 enorm hebben uitgebreid tot 1 grote wijngaard rondom het huis. En daar kwamen vanzelf de druiven Johanitter en Sauvignon Gris bij. Met name door jouw enorme afname (ik begreep overigens niet zijn knipoog) heb ik in 2017 nog een hectare grond aan de overkant gekocht. Toen zat ik inmiddels op 500 wijnranken.

Ja, begon ik, dat wist ik maar hoe kom je hier verzeild dan. Wilco ging verder… In 2018 ben ik benaderd door Machiel van Driel. Hij had een boerderij gekocht en mocht er eigenlijk alleen wonen als er een landbouwbestemming was.

Bouwlust, begon Nelleke, hier zat toch een aardappelboer. Nu ken ik Machiel als een financieel wonder en verre van een boer. Normaliter in pak en zit hij waarschijnlijk nooit onder de modder.

Verwonderd en enigszins aangevallen veerde ik op. Enigszins bemoeilijkt door de modder die links en rechts aan het opdrogen was. Jij wilde toch naar de Elzen ? Een stadswandeling met Remy en Dennis kan ook leuk zijn.

Op de vraag van Nelleke reageerde Wilco bevestigend. Machiel heeft hem benaderd en nu maken ze gezamenlijk wijn. Recentelijk is er ook nog een productieruimte gerealiseerd. En dat scheelt weet ik uit ervaring. Het was behelpen op de oude locatie. Inmiddels sleept het team van de Bilderhof diverse prijzen in de wacht. De eerste oogst komt inmiddels van de “nieuwe”wijngaard. Dus dat belooft nog wat.

Inmiddels vond ik dat Nelleke iets teveel op de voorgrond ging treden dus ik besloot om ook een vraag te stellen. Terwijl ik wachtte op een moment om de vraag te stellen merkte ik dat ik weer te bescheiden ben. Nelleke was volledig, als gewoonlijk, in charge. “Wilco”; zie ze, “Frank geeft een wijnproeverij tijdens eens stadswandeling. Ze hebben 10 minuten, Frank verteld wat over de Bilderhof en we serveren een Oude Dordtse. Ik dacht aan de Sauvignon Gris erbij te serveren. Wat denk jij ? Of opteer jij voor de Johanniter of de Cuvee ?”

“Nelleke”; begon Wilco, “je bent een vrouw naar mijn hart. Dat zoute van de kaas combineert perfect met dat licht zoetje van de Sauvignon Gris. Zal ik gelijk een doosje of 6 inladen ?”

Ik hoef jullie niet te vertellen dat de stadswandelingen een succes zijn. Iedereen lovend is over de wijn-spijs combinatie en ik, in het kader van mijn zelfvertrouwen, Nelleke niet meer meeneem naar wijnleveranciers.